.ജീവിതം...

രണ്ടു കരച്ചിലുകള്‍ക്കിടയില്‍,
നീണ്ടു കിടക്കുന്ന ഒരു നേര്‍ രേഖ.
ആദ്യം നമ്മള്‍ കരഞ്ഞു കൊണ്ട് വരും,
പോകുമ്പോള്‍ മറ്റുള്ളവരും.

ആദ്യാക്ഷരം

ലീലാമ്മ സാറാണ് എഴുതിച്ചത്,

വലതു കയ്യുടെ ചൂണ്ടു വിരല്‍ പിടിച്ചു 

തറയിലിട്ട വെറും മണ്ണില്‍,ഹരി...ശ്രീ..

ചുണ്ടില്‍ ചിണുങ്ങി നിന്ന വിതുമ്പലിനും

കണ്കോനില്‍ തുളിമ്പുനിന്ന കണ്ണ് നീരിനും ഇടയില്‍

എങ്ങിനെയോ ഞെങ്ങി ഞെരുങ്ങി കടന്നു പോയ ശിഥില ശബ്ദങ്ങള്‍...

പിന്നെ അലിഫ് ബായും,എ ബി സി ടിയും കടന്നു,

പടര്‍ന്നു കേറിയ ഒരു മുല്ല വള്ളിയുടെ വിത്തായിരുന്നു 

തല നീട്ടാന്‍ വെമ്പിയത് എന്ന് അന്നരിഞ്ഞിരുന്നുവോ?

പ്രിയ തമ

ഹവ്വ സ്വര്‍ഗത്തിലെ മരചോട്ടിലിരുന്നു 
ആദമിനോട് കിന്നാരം പറഞ്ഞു.
 സ്വര്‍ഗത്തിലെ കിളികളും,മൃഗങ്ങളും 
അസൂയ മൂത്ത് ബഹളം വച്ചു.
പക്ഷെ പുഴകള്‍ പാതസരം കിലുക്കിയും 
കാറ്റ് മൃതുവായ് തലോടിയും കൂടെ ചേര്‍ന്നു.
ഹവ്വ ആദമിന്റെ കൈ പിടിച്ചു,
പുഴക്കരയിലൂടെ ശാന്തിയുടെ അനന്തതയിലേക്ക് യാത്ര ചെയ്തു.
ലോകം ബഹള മായ മാകുമ്പോള്‍ ശാന്തിയുടെ ദൂതുമായ്‌ 
ഒരു മൃത് മാന്ത ഹാസത്തോടെ 
വെളിച്ചത്തിന്റെ ലോകത്തേക്ക് കൈ പിടിച്ചു കൊണ്ട് പോകുന്നവലാണ് പ്രിയ തമ.

ഒരു ദര്‍ശനം ഹിംസയുടെ എസ് കത്തിയായ് ഖനീഭവിച്ചു പോയപ്പോള്‍

അന്നതൊരു പ്രതീക്ഷയായിരുന്നു,
തകര്‍ന്ന നിലങ്ങളില്‍ ജീവന്റെ പുതിയ തുടിപ്പായി.........
ഇരുണ്ട മാനത്ത് ,ഉദിച്ചുയര്‍ന്ന രക്ത താരകമായ് ........
ശിഥില സ്വപ്നങ്ങള്‍ക്ക് പ്രതീക്ഷയുടെ പുതിയ ചക്രവാളമായ് .........
മാനവ ചരിതത്തിന് വേഗം പകര്‍ന്ന രഥ  ചക്രമായ് .....
മാനവികതയുടെ ഭാവി മുല്ലപ്പൂവിന്റെ സുഗന്ധവും,
ആകാശ നീലിമയുടെ ശാന്തതയും സ്വപ്നം കണ്ടു ,
കോടി മനസ്സുകളുടെ പ്രലോഭനമായ് ഹരം കൊള്ളിച്ചു.......
കിഴക്കും,പടിഞ്ഞാറും നവലോകത്തിന്റെ നിറ  സ്വപ്നങ്ങള്‍ക്ക്
കമ്യുണിസത്തിന്റെ രക്ത ചന്ദനത്തിന്റെ വര്ണം കൊണ്ട്  കുറി വരഞ്ഞു....
ചരിത്രത്തിന്റെ രഥ ചക്രം പിന്നെയുമുരുണ്ടപ്പോള്‍ ,
വിപ്ലവത്തിന്റെ ഹിംസ,ഹിംസയുടെ വിപ്ലവത്തിന് വഴിമാറി.......
വോല്ഗയുടെയുടെയും,യാങ്ക്റ്റി സിയുടെയും സ്വച്വ പ്രവാഹത്തില്‍,
കുംകുമത്തിന്റെ രക്ത ച്ചവി പടര്‍ന്നു.
ചിലിയില്‍ വിപ്ലവത്തിന്റെ സ്വപ്നങ്ങള്‍ക്ക് ,
സഹസ്രങ്ങളുടെ തലയോടുകള്‍ കൊണ്ട് അടിത്തറ ശക്തമാക്കി........
പിന്നെ ഹിംസയുടെ പുതിയ പുഷ്പങ്ങള്‍  തുടരെ വിരിയിക്കാന്‍ ‍,
ഫാസിസം,നാസിസം എന്നിവയ്ക്കൊപ്പം വിശ്വ ദര്‍ശന ചരിത്രത്തിലെ
ഒരു വിഷ വൃക്ഷമായ് ഒരു ദര്‍ശനം കൂടി.......
മാര്‍ക്സിന്റെ വിപ്ലവ സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ എന്നാണ് കേരളത്തിലും ,
ഹിമ്സയുടെത് മാത്രമായ ഒരു എസ് കത്തിയായ്  ഖനീഭവിച്ചു പോയത്....
അന്യന്റെ വാക്കുകള്‍ സംഗീതമായ് കേള്‍ക്കുന്ന കാലത്തെ കുറിച്ച് വാചാലമായ
മഹാമാനീഷികളുടെ സാന്നിധ്യ സമ്പന്നതയില്‍ എങ്ങനെ പച്ച മാംസത്തിന്റെ
ഹൃസ്വ വൃത്തത്തില്‍ അന്പതിയോന്നു വെട്ടു വെട്ടാന്‍ ഹിംസ ഉറഞ്ഞുകൂടി-ഇര ഒരു മൃഗമല്ലാതിരുന്നിട്ടും?

മുല്ലപ്പൂവിന്റെ മണം കുട്ടിക്കാലം മുതലേ ,
എനിക്കൊരു പ്രലോഭനമാണ്‌............
കുട്ടിക്കാലത്ത് മൂത്ത പെങ്ങള്‍ നട്ടുവളര്‍ത്തിയ ,
ഒരു മുല്ലവള്ളിയുണ്ടായിരുന്നു മുറ്റ ത്തു.
ചില പൌര്‍ണമി രാവുകളില്‍ അതിന്റെ മണം ,
നിലാവില്‍ വിലയം പ്രാപിക്കുമ്പോള്‍,
സുഗന്ധത്തിന്റെ ഒരു ദര്‍ശന സൌന്തര്യം എന്നെ പുല്കിയിരുന്നു.
എന്നാല്‍ മുല്ലപ്പൂവിനു ഒരു ചരിത്രമുണ്ടെന്നും
അതിന്റെ മണത്തിന്  ഒരു ചരിത്രം തന്നെ സ്രിഷ്ടിക്കാനാവുമെന്നും  അറിയാന്‍  ഇത്രയും
വൈകിപ്പോയി .
ആ വിജനമായ തെരുവില്‍ കത്തിയമര്‍ന്ന ബൂ അസീസിയുടെ ശരീരത്തില്‍ നിന്നും പടര്‍ന്ന
തീ നാളതിനും മുള്ളപ്പൂമനമായിരുന്നെന്നു പിന്നീടറിഞ്ഞു........
അപ്പോഴേക്കും പിരമിഡിന്റെ നാട്ടില്‍ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ മൈതാനത് ഒരായിരം മുല്ലചെടികള്‍
പെട്ടെന്ന് തഴച്ചു വന്നു.
പിന്നെ ദേശാന്തരങ്ങളെ കടന്നു വന്നു ആ മണം അങ്ങനെ പരന്നു കൊണ്ടേ യിരുന്നു.
സുഗന്ധം ഒരു സ്വച്ച ഗുണമാണ് .
അതിനൊപ്പം ശാന്തതയുണ്ടാകും .
എങ്ങനെയാനത് വിപ്ലവത്തിന്റെ രൌദ്ര ഭാവം കൈകൊണ്ടത്‌?
  ഏകാധിപത്യത്തിന്റെ ആധുനിക രൂപ ഭേദങ്ങള്‍ ചരിത്രത്തെ ഖനീഭവിപ്പിച്ചപ്പോള്‍............
മുല്ല  പൂക്കല്‍ക്കുപോലും രൌദ്രമാകേണ്ടി വന്നു.

കടല്‍

നീലിമയുടെ അഗാധതയില്‍
തല പൂഴ്ത്തി ,
ഏതോ ഒരു സത്യം വിളിച്ചു പറയാനുള്ള
തലമുറ കളാ യുള്ള  അസ്വസ്ഥത.
ഏതോ ഒരു സത്യം ഉള്ളിലെവിടെയോ
ഉടക്കി കിടക്കുന്നുണ്ട്.
പറയാനായി വന്നു പാറയില്‍ ചുണ്ട് ചേര്‍ക്കുമ്പോള്‍
ഒരു പിന്‍വിളി.
ഇടക്കൊക്കെ മനസ്സ് പതറി പ്പോകുംപോള്‍
തലയൊന്നു കുടഞ്ഞു എഴുന്നേറ്റു നിന്ന് നെടുവീര്‍പ്പിടും
അപ്പോള്‍ ആയിരം വെള്ള മുടി ചാര്‍ത്തുകള്‍
കാറ്റിലുലഞ്ഞു കരയെ തലോടും.

ആകാശം

തലയ്ക്കു മുകളില്‍ അങ്ങനെ നീണ്ടു നീണ്ടു...
അനന്തതയിലേക്കെറിഞ്ഞ കയറു പോലെ .....
കടലിന്റെ വിത്തുകള്‍
മുകളിലേക്ക് പടര്‍ന്നു കയറി പന്തലിച്ചതാണേന്നേ  തോന്നൂ...
ഒരു പൂര്‍ണ്ണ വിരാമം എപ്പോഴും  അസാദ്ധ്യമാണ് .
അര്‍ദ്ധ വിരാമങ്ങള്‍ മാത്രമുള്ള കഥപോലെ.........
അതോ വൃത്തത്തിലോതുങ്ങാത്ത കവിതയോ.......
അനന്തമായ ഒരു സാധ്യതയാണ് ആകാശം.
എന്റെ ഗ്രാമത്തില്‍ , പണ്ട് കായലിനക്കരെ കുന്നിന്‍ ചെരിവില്‍
ആകാശം ചെരിഞ്ഞിറങ്ങിയിരുന്നു .
എന്നാല്‍ ഞാന്‍ പടിപ്പു തുടങ്ങിയപ്പോള്‍
ആകാശം വീണ്ടും അനന്ത തയിലേക്കെറിഞ്ഞ കയറായി
നീണ്ടു നീണ്ടു പോയി..........